Senin Eserin

Senin Eserin Şiiri

Bakma şaşırmış gibi, şu perişan halime,
Yangından geri kalan küller senin eserin…
Bin parçaya bölünmüş bir kalp verdin elime
Daha açmadan solan güller senin eserin.
Kaç kere kırsan dahi, hep adını anarak
Dönmedim mi yüzümü güneşimsin sanarak?
Derbeder geziyorum canımdan usanarak
Gözlerimden boşalan seller senin eserin.
Arkanı dönüp gittin, gönlümdeki tek yarken
Kimbilir neredeydin, gözüm seni ararken
Sevenler sevdiğini “gülüm” deyip sararken
Elleri bomboş olan, kollar senin eserin.
Hayatımın anlamı, ye’se düşsem umuttun
Yıktın hayal dünyamı, tüm geçmişi unuttun
Yeşeren her umudu, vicdansızca kuruttun
Kırılıp elde kalan dallar senin eserin…
İnsâf et, gel demiştim; n’olur acımı dindir!
Bak gör, ölürken dahi bu kalp hâlâ senindir,
İnleyen şu kalbime, son darbeyi sen indir,
Her günü hüzzam çalan yıllar senin eserin…

Mecit Aktürk

ETİKETLER :